مقالات

2دیدگاه ها

ناگفته‌هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات ویلهلم اشتاینیتز

ویلهلم اشتاینیتز (۱۸۳۶-۱۹۰۰)

اشتاینیتز قوی‌ترین بازیکن نسل جدید شطرنج بود که آغاز عصر کلاسیک شطرنج را مشخص می‌کند (با یک استثنا: پل مورفی بدون شک در طول دوران کوتاه شطرنجش قوی‌ترین بود؛ اما مورفی برای مدت کوتاهی بازی کرد که معمولاً با آغاز عصر کلاسیک مرتبط دانسته نمی‌شود). اشتاینیتز در پراگ چکسلواکی بزرگ شد اما در جوانی به وین اتریش نقل مکان کرد. رؤیای اولیه وی، روزنامه نگاری بود اما وقتی مسابقات قهرمانی وین را در ۶۲-۱۸۶۱ برد، بیشتر انرژی‌اش را صرف شطرنج کرد. وی در تورنمنت بین‌المللی لندن در ۱۸۶۲ بازی کرده و به مقام ششم رسید. این موفقیت وی را برای پیگیری شطرنج حرفه‌ای متقاعد کرده و وی در لندن ساکن شد. در طول ۱۰ سال بعدی نتایج وی بهتر شدند و تا ۱۸۷۲ وی به عنوان قوی‌ترین شطرنج‌باز شناخته شد.

با این حال، همچنان هیچ عنوان قهرمانی جهانی وجود نداشت. آنچه برای کسب این عنوان موردنیاز بود یک مبارزه رسمی با کسی بود که عموماً به‌عنوان بهترین شطرنج‌باز جهان شناخته می‌شد.

چنین مبارزه‌ای در ۱۸۸۳ از طرف یوهان زوکرتورت متولد لهستان (۱۸۸۸-۱۸۴۲) و کسی که اخیراً تورنمنت بین‌المللی لندن را در همان سال برده بود، تحقق یافت. مسابقه‌ای بین دو بازیکن ترتیب یافت، جائیکه اولین بازیکنی که به ۱۰ پیروزی می‌رسید برنده می‌شد. هر دو شطرنج‌باز توافق کردند که برنده می‌تواند خود را قهرمان جهان بنامد و جامعه شطرنج هم این ادعا را به رسمیت شناخت.

اشتاینیتز در ۱۸۸۳ به ایالات متحده نقل مکان کرد (و نهایتاً شهروند آمریکا شد)، بنابراین مسابقه در نیویورک، سنت لوییس، و نئو اورلئان برگزار شد. این مسابقه در ۱۸۸۶ انجام گرفته و اشتاینیتز آن را با نتیجه ۱۰ برد، ۵ تساوی و ۵ باخت به پیروزی رسید و اولین قهرمان رسمی شطرنج جهان شد.

ادامه دارد…

0دیدگاه

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات خوزه رائول کاپابلانکا

خوزه رائول کاپا بلانکا  شطرنج بازی که دنیا را به حیرت آورد   یکی از مباحث شیرین شطرنج برای کار آموزان و...
2دیدگاه ها

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات الکساندر آلخین

شایدشما نیز به عنوان یک شطرنج باز هزاران با اسم الکساند آلخین به گوشتان خورده است ، اعجوبه ای که شطرنج دنیا را متحول کرد اما از بدشانسی در اوج قدرت به جنگ برخورد کرد اما با تمام ملایمت ها جحنگید و اخر سر توانست قهرمان جهان شود الخین را به خاطر بازی های زیبایش میشناسینم و همیشه بازی های آلخین را همه ما تحلیل کرده و از نکات آن استفاده میکنیم  شما نیز
.

اشراف زاده ای که شطرنج باز شد

الکساندر آلخین اشراف زاده ای بود که در مسکو به دنیا آمد. وی همزمان با کاپابلانکا به عنوان یک استعداد در شطرنج پدیدار شد اما در بخش نخست فعالیت آنها، کاپای کوبایی الخین را تحت الشعاع درخشش خود قرار داد. برای مثال، الخین هم در تورنمنت بزرگ سنت پترزبورگ حاضر بود اما با فاصله پشت سر کاپابلانکا و لاسکر قرار گرفت .
.

با پشتکاری که داشت شطرنج را فرا آموخت

دیدگاه عمومی اینست که چیزی را که کاپابلانکا با استعداد ذاتی انجام می داد آلخین با تمرین سخت به انجام می رساند. هرچند مطمئن نیستم که این صفت برای وی واقعا عادلانه باشد اما شکی نیست که ظرفیت بالایی برای کار و دلمشغولی تقریبا کاملی برای شطرنج داشت. داستان معروفی هست (شاید اغراق آمیز) که هنگامیکه یک علاقمند انگلیسی شطرنج، آلخین و کاپابلانکا را در سال ۱۹۲۲ به تئاتری در لندن برد، کاپابلانکا چشم از رقاصان و خوانندگان کُر برنداشت و الخین از شطرنج جیبی اش!
.

انقلاب ۱۹۱۷ روسیه زندگیش را دگرگون کرد

آلخین هنگامیکه ثروت خانوادگی اش را از دست داد، بشدت تحت تاثیر انقلاب ۱۹۱۷ روسیه قرار گرفت. جزئیات زندگی وی در طی این دوره کاملا مشخص نیست اما می دانیم که در ۱۹۲۱ وی به خارج از کشور خود رفته و نهایتا در پاریس اقامت گزید. (بعدا وی شهروند فرانسه شد). آنجا دوباره وی تمرین سخت شطرنج را آغاز کرد.
.

اشراف زاده ای که شطرنج باز شدقهرمانی با اقتدار و پایان تلخ

در ۱۹۲۷ وی کاپابلانکا را برای قهرمانی جهان به مبارزه فراخواند. همگان انتظار پیروزی کاپابلانکا را داشتند اما الخین بخوبی بازی های کاپابلانکا را آنالیز کرده بود و تعمدا به شیوه ای بازی کرد که کاپابلانکا با آن مشکل داشت. الخین این رقابت را با ۶ برد، ۲۵ تساوی و ۳ باخت پیروز شد. در سال های آخر زندگی، آلخین با مصرف الکل دست به گریبان شد. بعضی افراد فکر می کنند این دلیل شکست وی به ماکس ایوه در ۱۹۳۵ در مسابقه قهرمانی جهان بوده است. اگرچه ممکن است این برای ایوه عادلانه نباشد، واقعیت اینست که بعد از آن شکست الخین مصرف الکل را کنار گذاشت و ایوه را در ۱۹۳۷ به رقابت مجدد طلبید. سپس جنگ جهانی دوم فرا رسید و فعالیت های شطرنج تا ۱۹۴۵ متوقف شد. آلخین در۱۹۴۶در حال مذاکره برای مسابقه قهرمانی جهان با بوتوینیک بود که درگذشت. وی تنها مردی است که با عنوان قهرمانی جهان از دنیا رفته است.

0دیدگاه

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات ماچجیلیس (ماکس) ایوه

ماچجیلیس (ماکس) ایوه (۱۹۸۱-۱۹۰۱)

ماکس ایوه کل عمر را در هلند زندگی کرد و تنها قهرمان هلندی جهان است. وی بعنوان ضعیف ترین قهرمان جهان در طول تاریخ شناخته می شود و حیف و ناعادلانه است که این مرد مثال زدنی را از همه نظر رده دوم بشماریم.

ایوه در ۱۹۲۴ به درجه پروفسوری در ریاضیات رسیده و تا ۱۹۵۷ در همین زمینه فعالیت کرد. طی همه سال هایی که وی شطرنج بازی می کرد اینکار را به عنوان یک آماتور انجام می داد. ایوه همچنین تعداد زیادی کتاب شطرنج مفید نوشت و بعنوان یک آنالیزور گشایش شهرت یافت. شطرنج برای وی همراه با شنا، بوکس و زبان یک سرگرمی بود!

وقتی ایوه، آلخین را برای قهرمانی جهان به مبارزه طلبید کسی انتظار پیروزی وی بر آلخین را نداشت. شاید عمدتا به خاطر مشکلات الکلی آلخین، ایوه با ۹ پیروزی، ۱۳ تساوی و ۸ شکست به برتری رسید. تا پیش از ۱۹۴۸ این موضوع در اختیار قهرمان بود که تصمیم بگیرد با چه کسی بر سر قهرمانی جهان مبارزه کند. به ندرت پیش می آمد که یک قهرمان با یک مسابقه مجدد موافقت کند. اما ایوه یک جنتلمن بود و تردیدی در دادن شانس دوم به آلخین بزرک وجود نداشت. آلخین مسابقه مجدد را با ۱۰ برد، ۱۱ تساوی و ۴ شکست پیروز شد.

ایوه به بازی شطرنج برای سال های متمادی بعد از آن مسابقه ادامه داده و موفقیت های بسیاری کسب کرد هرچند هرگز مجددا نتوانست به رقیبی جدی برای کسب قهرمانی جهان بدل شود. در ۱۹۷۰ وی بعنوان رئیس فیده انتخاب شد و هشت سال در آنجا خدمت کرد. وی رئیس خوبی بوده و بالاتر از هرچیز به فکر خدمت به شطرنج بود.

 

0دیدگاه

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات میخائیل مویسیویچ بوتوینیک

 

بوتوینیک اولین نفر از نسل جوان قهرمانان شطرنج شوروی سابق بود. وی از قبل یکی از قوی ترین بازیکنان جهان در میانه دهه ۳۰ میلادی بود اما جنگ جهانی دوم مبارزه برای قهرمانی جهان را تا ۱۹۴۶ غیرممکن ساخت و سپس آلخین پیش از اینکه چنین مسابقه ای ترتیب یابد درگذشت.

مرگ آلخین جهان را بدون قهرمان گذاشت و فیده تورنمنتی برگزار کرد تا قهرمان جهان را تعیین کند. شش نفر از بهترین بازیکنان جهان به تورنمنت دعوت شدند اما یکی (روبن فاین) دعوت را رد کرد بنابراین تنها پنج نفر شرکت کردند. بوتوینیک فاتح شد و قهرمان جهان لقب گرفت.

بوتوینیک این عنوان را برای ۱۵ سال آینده، بجز مقاطعی کوتاه، حفظ کرد حتی با این وجود که وی در مسابقات قهرمانی جهان خود بیش از برد، بازی ها را باخت! رمز و راز موفقیت وی مسابقه مجدد بود. فیده آنچنان تحت تاثیر ادب و نجابت ایوه بود که اعلام کرد قهرمان جهان برای یک مسابقه مجدد یکسال بعد از از دست دادن این عنوان مجاز خواهد بود. بوتوینیک بیشتر وقت خود را بر حرفه دیگرش، مهندسی، گذاشت و تا دهه ۱۹۵۰ دوران اوجش را پشت سر گذاشته بود بنابراین وی برخی مسابقاتی که برای دفاع از عنوانش انجام داد را باخت. اما وی در مسابقه مجدد مهلک بود! همه مسابقات قهرمانی جهانی که از ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۲ برگزار شدند ۲۴ بازی به طول انجامیدند، با شرط حفظ عنوان قهرمانی قهرمان برای قهرمان وقت در صورت تساوی.

بوتوینیک در اولین و دومین مسابقه اش مساوی کرد و سومی و چهارمی را باخت اما مسابقه مجدد آنها را برد. وقتیکه وی پنجمین مسابقه را انجام داد فیده تصمیم گرفت که مسابقه مجدد امتیاز بزرگی است و آن را حذف کرد. بوتوینیک پنجمین مسابقه را باخت و دیگر هرگز برای قهرمانی جهان بازی نکرد.

0دیدگاه

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات واسیلی واسیلیویچ اسمیسلف

واسیلی واسیلیویچ اسمیسلف (۲۰۱۰-۱۹۲۱)

اولین کسی که عنوان قهرمانی بوتوینیک را قرض کرد واسیلی اسمیسلف بود. اسمیسلف احتمالا قوی ترین بازیکن دهه ۱۹۵۰ بود اما تنها برای یکسال قهرمان جهان بود. وی ابتدائا بوتوینیک را در ۱۹۵۴ به مبارزه طلبید اما رقابت آن ها با ۷ برد، ۱۰ تساوی و ۷ شکست، مساوی شد و بوتوینیک عنوانش را حفظ کرد. اسمیسلف عنوان بوتوینیک را با ۶ برد، ۱۳ تساوی و ۳ شکست در ۱۹۵۷ برد اما بوتوینیک مسابقه مجدد را در ۱۹۵۸ با ۷ برد، ۱۱ تساوی و ۵ شکست، پیروز شد. اسمیسلف مردی خوش برخورد و شوخ طبع بود که خود را نسبت به بوتوینیک عبوس، کاملا متمایز می ساخت. من این شانس را پیدا کردم تا این تضاد را مستقیما در ۱۹۹۲ تجربه کنم. بوتوینیک و اسمیسلف همراه هم در حال آنالیز یک بازی بودند. من به جمع آنها پیوستم و در جایی حرکتی بر روی صفحه انجام دادم تا پیشنهاد کنم که می تواند حرکتی قوی باشد. بوتوینیک بدون اینکه چیزی بگوید مهره موردنظر را به خانه قبلی اش برگرداند. اسمیسلف خندید و گفت: میخائیل مویزیویچ (اشاره به بوتوینیک) اجازه چنین حرکتی را بر روی صفحه اش نمی دهد!

به نظر می رسد خوشرویی اسمیسلف بخشی از سرزندگی و عشق کلی وی به زندگی بود. شاید این توضیح دهد که وی چگونه قادر بود چنان شطرنج قدرتمندی حتی در شصت هفتاد سالگی اش بازی کند! اغلب اساتید بزرگ توانایی بازی واقعا قوی را به محض رسیدن به ۵۰ سالگی از دست می دهند اما اسمیسلف یک استثناست. در ۱۹۸۴ وی به یکقدمی بازی نهایی قهرمانی جهان رسید و حتی تا اواخر عمر به شطرنج در بالاترین سطح ادامه داد.

0دیدگاه

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات امانوئل لاسکر

امانوئل لاسکر (۱۹۴۱-۱۸۶۸)

اشتاینیتز از سال ۱۸۷۲بهترین شطرنجباز جهان بود اما وی تنها عنوان قهرمانی را برای هشت سال در اختیار داشت تا اینکه لاسکر آلمانی وی را به چالش طلبیده و این عنوان را ربود. لاسکر در جوانی به تحصیل ریاضیات پرداخت و درواقع فعالیت های قابل توجهی هم در این رشته داشت اما شطرنج وسیله اصلی ظهور نبوغش بود.

لاسکر بیش از هر کس دیگری اهمیت فعالیت های اشتاینیتز در تفکر شطرنجی را تشخیص داد. در اواخر عمر، لاسکر یک کتاب آموزشی شطرنج نوشت که در آن از اشتاینتیز بعنوان یک متفکر بزرگ شطرنج تقدیر کرده و تصدیق کرد که پیشرفتش به عنوان یک شطرنجباز را به این مرد بزرگ مدیون است. در ۱۸۹۴ در سن ۲۵ سالگی، وی اشتاینیتز را به مبارزه طلبیده و با ۱۰ برد، ۴ تساوی و ۵ باخت، شکست داد.

در ابتدا جامعه شطرنج از پذیرش اینکه لاسکر واقعا شایستگی عنوان قهرمانی جهان را داشته باشد سر باز زد. اما لاسکر این موفقیت را با سلسله ای از پیروزی در تورنمنت ها مستحکم کرد. و این موفقیت ها را در حین کسب دکترای ریاضیات بدست آورد!

لاسکر عنوان قهرمانی جهان را برای ۲۷ سال حفظ کرد که بیش از هر شطرنجباز دیگری است. اغلب افراد گمان می کنند که وی بعد از حدود ۱۹۱۵ دیگر بهترین بازیکن جهان نبود اما جنگ جهانی اول لاسکر را از دیدار برجسته ترین رقیب خود خوزه کاپابلانکا تا ۱۹۲۱ بازداشت. حتی با این فرض، وی بر جهان شطرنج برای مدت زمان طولانی و در دوره ای که تعداد زیادی شطرنجباز قدرتمند وجود داشتند سیطره داشت.

لاسکر بعنوان یکی از مبارزین بزرگ در زندگی شناخته شده است؛ به این خاطر که حتی بعد از از دست دادن قهرمانی جهان در ۱۹۲۱ به بازی شطرنج در سطوح عالی ادامه داد. یکی از قابل ملاحظه ترین شاهکارهایش در اواخر عمر، کسب عنوان سوم در تورنمنت بین المللی مسکو در ۱۹۳۵ و جلوتر از بسیاری از شطرنجبازان برتر جهان در سن ۶۶ سالگی بود!

0دیدگاه

ناگفته هایی شنیدنی از زندگی و مسابقات میخائیل تال

میخائیل تال (۱۹۹۲-۱۹۳۶)

تال به دلیل توانایی اش در ایجاد حمله ای از ظاهرا هیچ چیز به عنوان “جادوگر ریگا” شناخته می شد. همانطور که این نام مستعار نشان می دهد وی اهل لاتویا بود نه مثل بوتوینیک و اسمیسلف، روس، اما در زمان شوروی سابق، همه آن ها هموطن بودند. نبوغ تال فوق العاده بود اما متاسفانه در جسمی بیمار. و سیگار کشیدن، الکل نوشیدن و شرکت در میهمانی، هیچیک به سلامت وی کمکی نکرد. تال، بوتوینیک را در ۱۹۶۰ با ۶ برد، ۱۳ تساوی و ۲ باخت، شکست داد و سپس کتابی بسیار جالب نوشت و در آن احساس خود در حین مسابقه را توصیف و هریک از بازی ها را آنالیز کرد. اما وقتی هنگام مسابقه مجدد شد تال گرفتار بیماری کلیوی بوده و در آن سال تحلیل رفته بود. بوتوینیک مسابقه مجدد را با ۱۰ برد، ۶ تساوی و ۵ باخت برنده شد و اگرچه تال پس از آن حضور درخشانی در تورنمنت ها داشت اما هرگز مجددا برای عنوان قهرمانی جهان رقابت نکرد.

آنهایی که او را می شناختند گفته اند که تال انرژی بیشتری از آن داشت که بداند با آن چه کند، اما وی هرگز موفق نشد این انرژی را به مسیر درست هدایت کند. بعد از مسابقه مجدد، بوتوینیک گفت: «اگر تال یاد می گرفت خود را به درستی برنامه ریزی کند، بازی با وی غیرممکن می شد». اما تال به طریقی زندگی می کرد که شطرنج بازی می کرد: همیشه در تلاش برای انجام غیرممکن ها و اغلب موفق.

0دیدگاه
پیگیری سفارش
لیست مقایسه